maandag 16 juli 2012

Breek en Bliss weekend (Nederlands)

Wauw....maak je hetzelfde mee als ik? Het voelt als een gezegende tijd, maar er breekt ook heel veel!
Breek los, breek af, breken met elkaar, met gewoonten..en doorbraak!

We zijn los aan het breken van oude patronen, en dat geeft vrijheid, maar natuurlijk ook pijn, want het is echt breken...niets lijk kalm of sereen te gebeuren.
Oude geloofssystemen komen naar de oppervlakte en worden zeer zorgvuldig bekeken en gewogen...als ze ons niet langer dienen in onze groei, dan hoepla, d'r uit met die zooi!
Veranderingen in geloofssystemen kunnen heel diep gaan en onze persoonlijkheid lijkt er zelfs door te veranderen, dat kan vrij plotseling zijn, en kan je overvallen.
De ene dag geloof je ergens in, de volgende dag gooi je dat geloof radicaal de deur uit.
De ene dag sta je ergens volledig achter, de volgende dag kun je je niet meer voorstellen hoe je erachter kon staan.
Wat je de ene dag nog tolereerde ..kun je nu onmogelijk nog ondersteunen.
En het is allemaal oprecht...
Deze inconsistentie is moeilijk voor onszelf...maar mogelijk nog moeilijker - verwarrender - voor de mensen om ons heen.

Natuurlijk kun je je daardoor niet laten tegenhouden, je kunt veranderingen niet tegenhouden...ze zullen zich niet laten tegenhouden en alles slechts vervormen. De energy gáát..of jij dat nou wilt of niet.
Niet omdat die energie een grotere macht is dan jijzelf...die grotere macht ben jij zelf!
De veranderingen hebben we zelf om gevraagd, en het protest komt dan ook niet van onze ziel (I am, hogere zelf, hoger bewustzijn...welk woord je ook maar verkiest) maar van ons ego.
Ons ego is zeer gehecht aan het verhaal van ons leven, en wil dat we kiezen op basis van de ervaring die we hebben opgedaan in dat verhaal. Dat is waar het ego van gemaakt is!
Onze ziel weet dat dat helemaal niet nodig is...dat je het verhaal kunt loslaten. Dat jij niet het product bent van je verhaal..je bent veel groter dan dat.

Als je je dat realiseert, als ervaart dat je veel grootser bent dan je ego...dán komt de bliss (zegening) om de hoek kijken.
Dan weet je dat je je beter kunt laten meevoeren door de stroming
Klinkt misschien wel een beetje als een 'new age' cliché...go with the flow..maar het is wel waar!
Als je het moeilijk vind je te laten meevoeren, ga het dan maar eens lijfelijk doen...ga zwemmen en voel hoe het voelt om met het water mee te bewegen...er niet tegenin te gaan.
Kun je niet gaan zwemmen...doe het dan met dans! Sluit je ogen en wieg...laat de beweging natuurlijk komen.
Dit nummer heeft mij daar wel eens bij geholpen...hopelijk helpt het jou ook..

.
 


Bless you
Wees vrij

Inge

Break and Bliss weekend (English)

Wauw...are you experiencing the same as I am...its a blissfull time, and its also a time of breaking...breaking free, breaking up, breaking down and breaking through!!

We are breaking away from old habits and paterns, and that brings us freedom, and ofcourse also pain, because its breaking...nothing easy or sereen about it.
Old belief systems are being brought to the surface and are being scrutinized carefully...and if they no longer serve us and our growth, they are out the door!
Changes in your belief systems can run deep and this means we seamingly change our personality, and it can be quit sudden and unexpected.
One day you believe in something, and the next day you radically throw the belief out.
One day you may support something and the next day you can't support it even if you would want to.
Things that were tolerable before...are impossible to tolerate now.
And all of it is sincere...
This seemingly inconsistency is hard on us...and possible even harde -more confusing - on the people around us.


Ofcourse you can't let that stop the change, you can never let the change stop....it will not stop it will only get warped, because the energy is moving wether you agree with it or not.
Not because the energy is a bigger power then you are...you are thebigger power!
We have asked for these changes, and the objections do not come from our soul (I am, higher self, higher consciousness whatever word you prefer) but from our ego.
Our ego is extremely attached to our story , and wants us to make choises based on the experiences we have accumulated during the making of this story. Thats what the ego is made from!
Our soul knows that that aint necessary at all...you can let go of the story...you are not the result of the story...you are way bigger then that.

When you realise that, when you feel you are a greater power then just that ego, tháts where the bliss comes in..
Then you know..its so much better to just go with the flow.
 May sound lame, may sound like a 'new age' cliché...but its true.
If you find it hard to go with the flow...I suggest you do it physically..go for a swimm and feel what it feels like to not resist the water. Or if you can't get to water, dance! Close your eyes and sway....let the movement come naturally.
This song to me has been key to learning that...hope it will suit you too..

 


Bless you
Be free
Inge

woensdag 11 juli 2012

De kracht van 'I am' (Nederlands)

Ik dacht net na over die woorden: 'I Am, behoorlijk krachtig in hun eenvoud.
De eerste keer dat ik deze woorden tegenkwam (buiten normaal gebruik) was toen ik mijn Shamballe Multi Dimensional  Healing cursus deed; mijn deur naar de herinnering van dat waar het in de wereld om draait maar wat we zijn vergeten toen we naar de Aarde kwamen.
Er zijn vele deuren die je kunt openen, dit is er maar eentje, maar ik houd ervan, het was mijn deur.
Dat is waar ik voor de eerste keer de zin 'I am that I am' hoorde en eerlijk gezegd, vond ik het een beetje verwarrende zin, dacht dat het een soort kosmisch raadsel was...en dat ik natuurlijk weer de enige in de kamer was die niet ontwikkeld genoeg was om te begrijpen wat het betekende...dus ik knikte met mijn hoofd n keek er gepast serieus bij, hoop ik....denk ik..
Maar ik voelde ook dat er echte kracht in die woorden zat...het voelde heel goed om ze hardop te zeggen...langzaam en aandachtig.

Na de eerste cursusdagen, in de meditaties, begon ik mezelf steeds te zien als een figuur, staande op een rots hoog boven de zee - zoiets als de kliffen van Normandië en Dover - ik voel dat ik daar alleen sta, op een groen en weelderig veld. Ik draag een soort mantel en heb een staf in mijn handen. Een beetje zoals de grote tovenaar Gandalf in Lord of the Rings, stoot ik mijn staf op de grond - en ik denk dat de Aarde ervan schudde - op de laatste 'am' van het 'I am that I am' en dat kreeg ik zoveel kracht van!
Na de eerste ontmoeting met deze 'mij' was ik verbijsterd...en een beetje beschaamd om het hardop te zeggen, dat ik mezelf als zo'n krachtig wezen had gezien.
Ik ben er zeker van dat ik het heb geprobeerd af te zwakken toen we elkaar onze ervaringen vertelden....maar van binnen...was ik vol bewondering..

Een vreemd detail was de staf, ik wíst dat er een belangrijk symbool op de bovenkant zat, maar ik kon het me niet herinneren, of ik had het niet gezien..of ik kon het niet zien..
Het was heel veel meditaties en cursussen later dat ik kon zien hoe de hele staf eruit zag, het was een caduceus...al wist ik dat toen niet....ik vond em wel prachtig door de vleugels en het serpent. (mijn sterrenbeelden zijn schorpioen en slang) Alles dat ik er later over las klopte niet precies voor me. Ik kan niet goed omschrijven wat het voor me betekent...het is misschien ook niet zo belangrijk.

De zin 'I am that I am' kwam ik toen overal tegen, overal waar ik leringen en leraren tegenkwam, en het werd steeds sterker voor me. Zeg het maar hardop...voel je hoe het alles lijkt te behelzen dat er is?
Hoe het eigenlijk alles is dat je hoeft te zeggen? Wilt zeggen? Hoe het alles zegt dat je ooit hoeft te voelen of te weten? En hoe het je laat weten in iedere cel laat weten dat je genoeg bent? Dat jij alles bent dat er IS?
Dat het eigenlijk onmogelijk is om iets anders te zijn dan genoeg, altijd precies goed en perfect?
Want elk foutje, elke mislukking, elke zwakheid die je denkt te hebben of te zijn, ben jij...en daar kán niks mis mee zijn, want het is wat en wie je bent!
I AM THAT I AM


Kun je me nog volgen?
We zijn er zo aan gewend om te oordelen en te veroordelen..vooral als het om onszelf gaat...dat altijd aanwezige 'ik ben niet (goed) genoeg'
Hoe kan het nou niet genoeg zijn om dat te zijn wat je bent! Daar kan helemaal geen dualiteit in zijn!
De dualiteit ontstaat pas als je buiten 'dat wat jij bent' gaat, dan ga je vergelijken en oordelen. Vergelijken en oordelen onstaat nooit van binnenuit!
Als we geboren worden dan vergelijken we en oordelen we niet, dat is aangeleerd gedrag. Onze natuur is niet oordelend, onze natuur is zorgend, en liefhebbend en openhartig...of wat voor woorden je ook wilt gebruiken wat je eigenlijk niet kunt beschrijven..alleen kunt voelen.
Woorden zijn altijd gehandicapt met een tegenover gestelde, een  andere zijde, maar wanneer je naar je kern gaat, dan weet je dat er alleen ZIJN is. Om dat ZIJN te beschrijven....zo licht en eerlijk mogelijk...de uiterste poging om het van woorden te ontdoen die dualiteit en tegengesteldheid meebrengen, zullen je altijd terugvoeren naar;
I AM THAT I AM.










The power of 'I Am' (english)

I was just thinking about those words: 'I Am', pretty powerfull in all their symplicity.
The first time I encountered these words (outside normal use) was when I did my Shamballa Multi Dimensional Healing course; my door to a remembering all that the the world is but we forget when we come to Earth.
There are many doors that you can open up, this is just one way, and I love it, because it was my door.
This is where I first heared the phrase 'I am that I am' and frankly, I was kinda puzzeled when I did...I thought it was somekind of cosmic riddle ..and ofcourse I felt like I was the only one in the room too unsophisticated to get it...so I nodded my head andhopefully  looked appropriatly serious...I guess...
But I also felt there was real power in the words too...it felt good to say out loud...and slow and deliberate.

After the first few days of the course, in meditation, I started to see myself as this figure, standing on a cliff, high above the sea, - something like the cliffs at Normany or Dover - I feel that I am standing there alone on a lush and green field. I am wearing somekind of cloack and I have a staff in my hands. A bit like I later saw the great wizzard Gandalf do in Lord of the Rings, I lunged the staff to the ground - I think the earth trembled - at the last 'am' of the 'I am that I am' and that felt so empowering!
After that first 'meeting' with this 'me'...I was astonished...and embareced to say out loud that I saw myself as such a powerfull being.
I'm sure that I tried to tone it down when we told eachother our experiences...but inside of me, I was is awe...

A strange detail was the staff, I knéw that it had an important symbol on top of it, but I could not remember, or it was not shown...or I just could not see...
It would take many meditations and many courses to finally be shown the whole staff, and it was a caduceus...though at that time I didn't know what it was...I loved it for its wings and its serpent.  (for my starsigns are scorpio and snake) All that I read about it later was never entirely right or fitting for me. I can't really describe what it means to me...and maby its not that important either.

The phrase "I am that I am' kept popping up, everywhere I found teachings and teachers, and it kept growing in strenght. Say it out loud...can you feel how it seems to encompass all there is?
How it is really all you would ever want to say? Need to say? How it says all you ever have to feel or know?
And how it makes you know in ever fiber of you, that you are enough? That you are all that you ARE?!
That it is absolutely impossible to be anything else but enough, always just right and perfect?
Cause every flaw, every failure, every weakness  that you think you have or do or are, is you...and that nothing cán be wrong about that, because it is just what and who you are!
I AM THAT I AM

Still with me?
We are so used to judging, specially ourselves...the ever present 'I am not good enough'
Well, how can you be not good enough if all that you are is what you are? There is no duality in that!
The duality starts when you go outside what you are, and start to compare and judge. And comparing and judging is never done from the inside!
When we are born. we do not come in judging and comparing...thats learned behavior. Our nature is not judgemental, our nature is caring and loving and openhearted ..or whatever words you want to use to describe that what cannot really be described...only felt.
Word have this great handicap of always having an opposite, there is always another side, but when you truely go to your core, you knów there is only IS-ness. To describe your IS-ness ..to make it as true and light as possible...the ultimate attempt to rid words of all duality and opposites, will always bring you back to;
I AM THAT I AM.